Bugaj - Zameczek myśliwski "Bażantarnia"

    Zbudowany (prawdopodobnie według projektu Seweryna Mielżyńskiego) w poł. XIX w. w stylu neogotyku romantycznego, w formie średniowiecznego zespołu obronnego. Od zachodu przylega do niego ośmioboczna wieża; jej najwyższa kondygnacja, ozdobiona rzędem okrągłych okienek, jest szersza od trzonu i nakryta spłaszczonym daszkiem o wysuniętym okapie.

    Od wschodu znajduje się druga wieża; na okrągłym cokole wzniesiono smukłą, również ośmioboczną wieżyczkę o ostrosłupowym dachu, która przypomina minaret czy też gotycką iglicę. Zameczek częściowo otacza mur obronny z otworami strzelniczymi i krenelażem, niewysoką, okrągłą basztą narożną, malowniczą drewnianą czatownią (może gołębnikiem) o ozdobnej konstrukcji, przypominającej budownictwo szwajcarskie, i bramą o trzech półkolistych arkadach. Cały domek, podobnie jak i mur „obronny”, dekorowany jest czerwoną, dobrze wypaloną cegłą, co kontrastuje z jasnym tynkiem. Do 1945 r. prowadzona tu była hodowla bażantów (stąd nazwa). Po wojnie częściowo zniszczony, w 1974 r. został odbudowany.

   Na sąsiednim pagórku wznosi się stylowy gościniec wielkopolski „Darz Bór”, zbudowany w 1947 r. jako jeden z 32 przydrożnych zajazdów powstałych wówczas na terenie woj. poznańskiego, wg jednolitych planów architektów poznańskich - Jerzego Buszkiewicza i Jana Kopydłowskiego.