zdjecie_01 zdjecie_02 zdjecie_03 zdjecie_04 zdjecie_05

Biechowo

 
     Biechowo wieś położona w północnej części gminy Miłosław, od północy graniczy z Gminą Września, od wschodu z gminą Kołaczkowo, tu przecinają się gminne i powiatowe szlaki komunikacyjne, bardzo blisko jest do autostrady A-2. Jest miejscowością o małym ruchu samochodowym, w pobliżu przebiega droga krajowa nr 15 (Jarocin – Gniezno). Dominuje we wsi kościół – Sanktuarium Maryjne. Wieś nie ma rynku, ani placu targowego, nie ma też deptaku, najbardziej uczęszczanym odcinkiem spacerowym jest fragment drogi powiatowej od świetlicy wiejskiej poprzez sklep do parku Pielgrzyma przy Sanktuarium Maryjnym.Wieś łącząca dwa style wsi: tzw. popegerowska z typowymi blokami i zagrodowa z rolnikami indywidualnymi.Posiada dość bogatą historię.Szczegółowe informacje zawarte są w dziale poświęconym inwentaryzacji zasobówOdnowę wsi Biechowo w zasadzie rozpoczęto w 2006 roku, kiedy likwidując szkołę podstawową gmina podjęła decyzję o przekształceniu szkoły w świetlicę wiejską. Przy wysokim zaangażowaniu sołtysa, rady sołeckiej i niektórych mieszkańców, oraz wsparciu finansowym gminy udało się nie tylko wyremontować i zmodernizować budynek, ale także uruchomić klub internetowy, kuchnię, salę. Wspólnymi siłami wybudowany został plac zabaw dla dzieci, a przyległy grunt orny sami mieszkańcy przystosowali na boiska sportowe. Obecnie trwają prace związane z remontem stodoły i budową wiaty przy stodole, co znacznie poszerzy ofertę rekreacyjno – sportową. Podstawowa bolączka to brak utwardzeń przy świetlicy, boiskach, drodze, kościele, co szczególnie jest odczuwalne przy deszczowej pogodzie, a najlepiej ten problem znają panie gdy zabłocone dziecko wpadnie do dopiero co posprzątanego mieszkania.
 
Dane obszarowe wsi Biechowo:
Rodzaj użytkówPowierzchnia (ha)
Powierzchnia ogółem621, 84
z tego: użytki rolne566,30
w tym:grunty orne471,68
łąki59,35
pastwiska34,55
sady0,73
Pozostałegruntygrunty pod wodami14,39
nieużytki13,00
zabudowa mieszkalna12,91
drogi12,24
Zieleń i rekreacja2,26
 
Rys historyczny
 
     Biechowo jest miejscowością leżącą we wschodniej części ziemi poznańskiej, 10 km od Wrześni na historycznym szlaku z Poznania do Kalisza i Jarocina.Historia tego miejsca oraz kościoła parafialnego sięga początków XI w. kiedy to mówi się o nim jako o dawno już istniejącym miejscu kultu religijnego. Pierwsze wzmianki historyczne pochodzące z roku 1232, wspominają zdobycie biechowskiego grodu przez księcia śląskiego Henryka Brodatego. W innych źródłach historycznych z roku 1232, Biechowo pojawia się od razu jako territorium Bechoviense. Ale historia tego miejsca sięga czasów jeszcze bardziej odległych - początków wieku XI, w którym jak się przyjmuje, powstała tutejsza parafia. Kościół w Biechowie jest prawdopodobnie jedenastowieczna fundacją królewską, co również świadczyłoby o dawnym znaczeniu tej miejscowości. Nie byłoby też chyba czymś nadzwyczajnym, gdyby okazało się, że i przed nastaniem chrześcijaństwa miejsce to było związane z jakimś kultem religijnym. Gród odegrał ważną rolę w połowie XIII wieku, w walkach między książętami dzielnicowymi. W roku 1252 wymieniony jest comes Preslao (Przecław), pierwszy castellano de Bechow, i choć wkrótce gród stracił na znaczeniu, tytularni kasztelanowie biechowscy byli mianowani aż do roku 1785. W roku 1252 istnieje już gród kasztelański, którego tytuł pozostanie aż do rozbiorów i znika w roku 1785. Pierwotne dobra biechowskie były dobrami królewskimi, stąd królom przypisuje się założenie grodu oraz budowę drewnianego kościoła pw. Św. Piotra.Czasy świetno­ści dawno się skończyły; pamiątką po nich jest grodzisko - miejsce dawnego grodu, ważny obiekt archeologiczny. Jego pozostałości obejrzeć można na północ od głównego skrzyżowania we wsi, po lewej stronie od pierwszego zakrętu asfaltowej drogi w prawo: jest to wyższy teren zajęty pod uprawę (gospodarstwo rolne – Tomka Bednarka)Badania potwierdziły istnienie tu starszego grodziska pierścieniowatego o obwodzie 450 m, o kształtach częściowo zatartych. W kotlince wewnę­trznej usypano później stożek o średnicy u góry 15 m, i to właśnie na nim znajdował się średniowieczny gród kasztelański, datowany na wiek XIII. Na wschód od grodziska znaleziono fundamenty z dużych kamieni, być może wspomnianego w roku 1390 kościoła św. św. Piotra i Pawła.Całe założenie leżało na brzegu nie istniejącego już jeziora Sitkowiec, otoczone jego wo­dami i przyległymi mokradłami. W początkach XIV wieku część tutejszych dóbr książęcych przeszła na Doliwów z Dębna. Majątek ten to Biechowo Szlacheckie, w odróżnieniu od Biechowa Duchownego w sąsiedztwie kościoła. Pierwszymi z nich była rodzina Doliwów z Dębna i Biechowa o przydomku „Kot", którzy później przyjęli nazwisko Biechowskich.W latach 1334-1345 jest nim Mikołaj Doliwa - wojewoda poznański; w roku 1439 posesorem dóbr zostaje Maciej Kot - kasztelan Nakielski. W końcu XIX wieku wieś przeszła w ręce pruskiej Komisji Kolonizacyjnej, która w latach 1890-1905 sprowadziła osadników z Westfalii. Ci gospodarowali w sposób nie liczący się z realiami, między innymi chcąc powiększyć areał upraw, spuścili jezioro, co spowodo­wało zakłócenia poziomu wód gruntowych i przesuszenie gleby. SANKTUARIUM MATKI BOŻEJ POCIESZENIA I OJCOWIE PAULINITytuł kościoła drewnianego z XI wieku nosi imię św. Piotra; następnie dodano imię św. Pawła, a w XVI w. dodano tytuł Matki Bożej. Dzisiaj świątynia nosi tytuł Narodzenia NMP. Parafia do końca XV wieku była tak wielka, że z biegiem lat powstało z niej 8 innych parafii: Grabowo Królewskie, Nowa Wieś Królewska, Bardo, Murzynowo Kościelne, Rumiejki, Nietrzanowo, Winnagóra, Miłosław.
 
- 1_biechowo.jpg
 
LUTERANIE
W końcu XVI wieku kościół przechodzi w ręce luteran, kiedy rodzina Pępowskich zmienia wyznanie. Do roku 1612 pozostaje w ich rękach, aż doprowadzają go do ruiny - wtedy zostaje zwrócony katolikom. W tym czasie kościół trzeba było rozebrać i wybudować nowy. Konsekracji nowego kościoła dokonał sufragan poznański ks. Biskup Marian Kurecki dnia 7 listopada 1677 r.
FILIPINI
W 1718 r. Świętosław Smarzewski, jako nowy właściciel Biechowa, sprowadza księży Filipinow z Gostynia, obdarowując klasztor dobrami ziemskimi. W 1725 r. przystąpiono do budowy nowej świątyni oraz klasztoru pod kierunkiem Franciszka Kowalskiego -właściciela i fundatora. Na skutek błędów konstrukcyjnych, kościół ulega zniszczeniu. W roku 1734 rozpoczęto budowę od nowa i zakończono ją w roku 1765, dzięki wsparciu finansowemu miecznika poznańskiego Bieńkowskiego.
PIORUN
W roku 1770 - od uderzenia pioruna - płonie dach kościoła nadwyrężając strukturę budowli. Natychmiast dokonano remontu - wzmocniono mury oraz zlikwidowano dobudowane wieże, które groziły zawaleniem. Do dzisiaj istniejący kościół wraz z klasztorem jest budowlą z tego czasu, mimo tylu doświadczeń zachował się w niej jeden styl późnobarokowy o rokokowym wystroju wnętrza.
TYLKO DLA NIEMCÓW.
Do końca XIX w. była parafią jednolitą pod względem narodowym i wyznaniowym - polska i katolicka. Od roku 1892 - kiedy pruska komisja kolonizacyjna dokonała wykupu części ziem i sprowadziła z Westfalii Niemców, parafia staje się mieszaną. Przykładowo w r. 1906 zamieszkuje ją 1027 Polaków -katolików, 498 Niemców - katolików, 50 Niemców - protestantów. Stąd dla Niemców zostaje ustanowiony wikariusz Niemiec. W okresie okupacji hitlerowskiej kościół zamknięto dla Polaków, a pozostaje pod opieką kapelana niemieckiego - wyłącznie dla Niemców.Świątynia jest trzynawowa, halowa, z dwoma emporami, o wymiarach 40x20xl4m. Trójnawowy kościół Narodzenia NMP ma fasadę uzupełnioną po roku 1777 dwiema niskimi wieżami. Jednolite wyposażenie rokokowe wnętrz wy­konano po połowie XVIII wieku. W ołtarzu głównym znajduje się obraz Matki Boskiej Biechowskiej, dzieło szkoły bizantyjsko-włoskiej, malowany temperą na desce w wieku XV. W roku 1632 znany malarz wielkopolski Krzysztof Boguszewski namalował na nim drugi obraz; odkryto to w roku 1962 i po przeniesieniu na inny podkład oraz po konserwacji dzieło Boguszewskiego stanowi dziś zasłonę wcześniejszego i cenniejszego obrazu, który korono­wany 12 września 1976 roku - jest celem licznych pielgrzymek. W prawej nawie umieszczono wielkie metalowe tablice, upamiętniające prymasa Ste­fana Wyszyńskiego (z roku 1984; projektował Witold Cichacz) i 30 rocznicę Wydarzeń Czerwcowych 1956 roku w Poznaniu.
 
Na prawo od kościoła znajduje się ładny ogród klasztorny, założony w wieku XVIII i uporządkowa­ny w latach 1969-1976, w którym obejrzeć można ciekawe mozaiki Stacji Różańcowych z roku 1976 ( obecnie nazywany Parkiem Pielgrzyma)
 
- 2_biechowo.jpg
 
WYSTRÓJ ROKOKOWY
Na wystrój rokokowy składają się przede wszystkim główny ołtarz oraz szafa organowa z baldachimami; sześć ołtarzy bocznych; - 3_biechowo.jpgambona i chrzcielnica z XVIII wieku. Całość świątyni malowana jest w jasnych kolorach z licznymi złoceniami ołtarzy oraz sztukaterii na filarach i pilastrach. Całość świątyni została odnowiona i wyremontowana, od położenia blachy miedzianej na dachach, aż po odnowienie fundamentów i ścian, wytynkowana, pomalowana i wyzłocona, w latach 1969 - 1993 przez 00. Paulinów, którzy przybyli tutaj na prośbę sługi Bożego Ks. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w roku 1969.
 
 
 
 
 
 
OBRAZ MATKI BOŻEJ POCIESZENIA
To największy skarb tej świątyni od najdawniejszych czasów. Sam obraz ma również bardzo interesująca przeszłość. Jest to wizerunek Maryi z dzieciątkiem trzymanym na lewym ramieniu, w prawej dłoni trzymającej owoc jabłoni (XVII w.) lub brzoskwini (XV w. ). Najstarsze wzmianki o łaskami słynącym wizerunku Maryi pochodzą z XVII w., gdzie pisze się o dawno sławnym obrazie, przed którym wierni otrzymują wiele łask i cudów,- 4_biechowo.jpg a szczególnie nawróceń. W tym czasie, stary obraz Matki Bożej z XV w. zostaje przemalowany i powiększony przez Krzysztofa Boguszewicza z Poznania w 1632 r. Na obrazie są umocowane liczne i drogocenne wota, o czym mówią notatki wizytacyjne oraz adnotacje dokonane w księgach metrykalnych. Na wota składają się na przykład dwie korony złocone z perłami i diamentami, sześć sznurów pereł; złote łańcuszki i wisiorki oraz obrączki, krzyżyki itp. Wota te z biegiem czasu zostają sprzedane przez ks. Kasprowicza celem zakupu brakujących paramentów liturgicznych, czy potem na odnowienie świątyni w XIX w. Wota zawieszane przez wieki są znakiem nieustannego kultu Matki Bożej Pocieszenia, aż po dzień dzisiejszy.W roku 1962 przystąpiono do konserwacji obrazu XVII wiecznego. W czasie pracy okazało się, że pod tym malunkiem jest inny obraz i to o wiele starszy - z XV w. Odkrycia dokonali konserwatorzy z Torunia, Ewa i Jerzy Wolscy. Zdecydowano wtedy o przeniesieniu środkowej części obrazu, z podobieństwem Maryi i dzieciątka (z XVII w.) na inne podłoże. Odkryto stary obraz pochodzący z roku 1460 (szkoły bizantyjsko - włoskiej) o wymiarach 53x80 cm. Po odnowieniu i konserwacji, stał się znowu obiektem kultu i czci. Na prośbę OO. Paulinów ks. Stefan Kardynał Wyszyński -prymas Polski uprosił Stolicę Apostolską o pozwolenie na dokonanie koronacji cudownego wizerunku, złotymi koronami papieskimi. Koronacji dokonał ks. Kard. Stefan Wyszyński w dniu 12. 09. 1976 r. w obecności 12 biskupów, licznie zgromadzonego duchowieństwa oraz dziesiątków tysięcy wiernych, przybyłych z arch. Gnieźnieńskiej i Poznańskiej oraz diecezji Włocławskiej. Do dzisiaj żywy kult Maryi gromadzi rzesze wiernych, szczególnie w doroczny odpust, który przypada w niedzielę po 8 września. Wiele pielgrzymek przybywa pieszo, np. z Wrześni - niemal z wszystkich parafii, Miłosławia, Orzechowa, Czerniejewa, Czeszewa - harcerze ze szczepu im. Marii Konopnickiej, Sokolnik, Kaczanowa, Nietrzanowa, Winnejgóry, a najstarsza ze Środy Wielkopolskiej pielgrzymuje już 126 lat, dziękując Maryi Biechowskiej za ocalenie miasta od zarazy.W tygodniu po odpuście (wtorek, środa, niedziela) przybywają bardzo liczne pielgrzymki chorych z dekanatów Środa Wielkopolska, Września i Miłosław prosząc o łaski zdrowia i cierpliwości w dźwiganiu krzyża cierpień i choroby oraz o pocieszenie w trudnych chwilach życia. Do Sanktuarium przybywają pielgrzymi nie tylko na same uroczystości odpustowe. W Sanktuarium odbywają się dni skupienia, rekolekcje, m. in., księży, grup młodzieżowych, dzieci.

KAPLICZKA W BIECHOWIE. Oprócz późnobarokowego kościoła pofilipińskiego Narodzenia NMP z 1734-50 r., w centrum wsi stoi figura św. Stanisława. Święty przedstawiany jest w szatach biskupich, często również u nóg znajduje się postać wskrzeszonego rycerza Piotra z Piotrawina

- 5_biechowo.jpg - 6_biechowo.jpg

Menu
Gmina Miłosław,
Wrzesińska 19, 62-320 Miłosław, pow. Wrzesiński, woj. wielkopolskie
tel.: 61 438 20 21, email: sekretariat@miloslaw.info.pl
NIP: 789-16-38-190
projekt i hosting: INTERmedi@  |  zarządzane przez: CMS - SPI
Niniejszy serwis internetowy stosuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Informacja na temat celu ich przechowywania i sposobu zarządzania znajduje się w Polityce prywatności.
Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie informacji zawartych w plikach cookies - zmień ustawienia swojej przeglądarki.
x